Opublikowany w poniedziałek, 31 marca 2008 .
Computerworld donosi o idei, aby amerykańskim studentom pokrywać z czesnych za szkoły legalizację dostęp do plików w sieci. Pomysł ten, jeśli nawet prawdziwy, to popularna ostatnio gonitwa za Świętym Graalem - jak obłożyć ludzkość podatkiem za “muzykę w sieci” (pisaliśmy o tym min. tutaj).
W mojej opinii, przynajmniej w Polsce, samo ściąganie mp3 jest legalne (artykuł szerszy w tymże wpisie i w kolejnych notkach) - problem, jak to zrobić, by jednocześnie nie rozpowszechniać utworu (przekleństwo peer-to-peer). Tak czy inaczej wizja nowej, przymusowej (bo jakże inaczej) opłaty na rzecz nie-wiadomo-kogo za prawo korzystania z sieci mnie przeraża. A widząc co się wyrabia (nieustająco zdumiewający mnie art. 70 prawa autorskiego - vide komentarz) wszystkiego można się spodziewać.
Ot, taki początek tygodnia ….A naprawdę zabawnie ma być przecież jutro …(mm)
Teoretycznie powinno być tak, że ogłaszając o przetargu nieograniczonym, zamawiający wie, co chce zamówić. Również teoretycznie zamawiający powinien przekazać wykonawcom specyfikację istotnych warunków zamówienia, która opisuje to, co chce zamówić. W praktyce jednak zdarza się często, że zamawiający ma tylko przybliżone pojęcie o przedmiocie zamówienia, ponieważ specyfikację - składającą się z kilkuset stron dokumentacji technicznych - opracował jakiś niezależny podmiot (np. biuro projektowe) albo, co gorsza, kilka różnych niezależnych podmiotów, niekoniecznie ze sobą współdziałających.
Czytaj dalej…
Jak obiecałem w poprzednim wpisie, kilka najbliższych wątków zamierzam poświęcić zagadnieniom projektowanej nowelizacji prawa zamówień publicznych. Na pierwszy ogień postanowiłem wybrać jeden z moich ulubionych pomysłów, a mianowicie wykreślenie przepisów pozwalających Krajowej Izbie Odwoławczej na unieważnienie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz regulacji nakazującej tejże Izbie branie pod uwagę z urzędu przesłanek unieważnienia postępowania.
Czytaj dalej…
Opublikowany w poniedziałek, 10 marca 2008 .
UPDATE: 2008-03-12
Poniżej zamieszczamy polskie tłumaczenie tekstu licencji gpl 3 (oryginał na stronach Free Software Foundation), z nanoszonymi przez nas zmianami (dziękujemy za sugestie). Tłumaczenie zostało opracowane przez biuro tłumaczy Kalinauskas sp. z o.o. (www.kalinauskas.pl) oraz zweryfikowane i uzupełnione przez prawników z zespołu prawa własności intelektualnej kancelarii prawnej Kuczek i Maruta (www.kuczekmaruta.pl). Wierzymy, że obecny tekst oddaje ducha licencji gpl i jest zgodny z polskim językiem prawnym.
WAŻNE ZASTRZEŻENIE: Obecny tekst jest “podwójnie niewiążący”. Po pierwsze, zgodnie z wykładnią FSF, tylko angielski, oryginalny tekst powinien być używany w obrocie jako wersja wiążąca. Po drugie, nasza propozycja tłumaczenia jest wersją “beta” i zwracamy się z prośbą o wszelkie sugestie. Jak będziemy mieć wersję, z którą większość czuć sie będzie komfortowo, zwrócimy się do FSF o “imprimatur”.
Czytaj dalej…
Na stronie Computerworld nasz blog sąsiaduje z kilkoma innymi, zacnymi. W jednym z ostatnich wpisów Pan Kuba Tatarkiewicz zastanawia się nad sensem nowelizacji art. 23 prawa autorskiego i umieszczeniu w dozwolonym użytku osobistym określenia o “pojedynczych egzemplarzach”. Przepis brzmi tak:
Art. 23.
1. Bez zezwolenia twórcy wolno nieodpłatnie korzystać z już rozpowszechnionego utworu w zakresie własnego użytku osobistego. (… cut …)
2. Zakres własnego użytku osobistego obejmuje korzystanie z pojedynczych egzemplarzy utworów przez krąg osób pozostających w związku osobistym, w szczególności pokrewieństwa, powinowactwa lub stosunku towarzyskiego.
No więc, ja też do końca nie rozumiem to sformułowanie. Wniosek, że pojedyncze egzemplarze oznaczają fizyczne egzemplarze jest językowo rozsądny, ale np. w art. 75 ust. 2 pkt. 2 prawa autorskiego mamy coś takiego “obserwowanie, badanie i testowanie funkcjonowania programu komputerowego w celu poznania jego idei i zasad przez osobę posiadającą prawo korzystania z egzemplarza programu komputerowego …”, a nie chodzi tu chyba o fizyczny egzemplarz. Podobnie w art. 75 ust. 2 pkt. 3.
Ale nawet przyjmując tezę, że możemy udostępnić “związkowi osobistemu” tylko fizyczne egzemplarze (flash z mp3?), nie zmienia to faktu, ze w zakresie ust.1, czyli korzystania na własny użytek, takiego ograniczenia nie ma. Oznacza to, że rację mieli ci, co pisali, iż “legalnie można sobie oglądać cokolwiek jest na sieci”. Pan Kuba ma rację, że w pewnych sytuacjach jest to korzystanie z owoców przestępstwa, ale przeciwny system prawny byłby jakimś szaleństwem (jak niby mam weryfikować legalność utworu?).
Niedawnym wyrokiem (z 13 lutego 2008 r., sygn. KIO/UZP 60/08) Krajowa Izba Odwoławcza potwierdziła słuszność wykluczenia Comarch S.A. z przetargu na oprogramowanie e-RZOZ, zorganizowanego przez Centrum Systemów Informatycznych Ochrony Zdrowia w Warszawie. Podstawą wykluczenia było niewykonanie umowy z Urzędem Komitetu Integracji Europejskiej, reprezentowanym przez Fundację „Fundusz Współpracy”, co w konsekwencji doprowadziło do odstąpienia przez Fundację od umowy z Comarchem w czerwcu 2007 roku. W przetargu na e-RZOZ zamawiający wykluczył Comarch na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 1 pzp, czyli z powodu wyrządzenia szkody w ciągu ostatnich trzech lat przed wszczęciem postępowania w wyniku niewykonania lub nienależytego wykonania zamówienia. Casus wykluczenia Comarchu pozwala na opisanie kilku kluczowych dla wykonawców spostrzeżeń praktycznych. Czytaj dalej…
Opublikowany w poniedziałek, 3 marca 2008 .
Chciałoby się powiedzieć, że dawno nie nowelizowano ustawy - Prawo zamówień publicznych. Niestety, powiedzieć tak się nie da, zważywszy, że ostatnie zmiany w ustawie weszły w życie w październiku 2007 r. (powołanie Krajowej Izby Odwoławczej), a zasady dotyczące systemu zamówień publicznych uległy ostatniej zmianie w styczniu 2008 r. (nowe progi dla tzw. zamówień podprogowych oraz zmiana kursu przeliczania euro). Obecnie przygotowywana jest kolejna nowelizacja ustawy. Czytaj dalej…